Liefde, en spanning in Wakkerdam – Made by Niels

[nielsboy]

Hier komen mijn verhalen te staan.

Niels is een jongen van rond de 23 jaar. Hij is 1 Meter 83 lang en heeft blond haar. Niels heeft tussen zijn bovenlip en neus een litteken dat hij had gekregen toen hij op zijn tiende van zijn fiets was gevallen op zijn hoofd. Hij studeert economie en politiek op de universiteit van wakkerdam. Hij woont zelf ook in Wakkerdam in een zijstraat van de Hoofdstraat. Hij woont al 2 jaar lang op zichzelf nadat zijn ouders vonden dat hij het huis uit moet. Hij heeft nog geen vriendin. Zijn hobby's zijn: Darten, teksten schrijven, en gamen.  Verder is hij ook nog lid van de SP (Socialistische Partij), die een van de grootste partijen in de Wakkerdamse gemeenteraad. Hij wil later de politiek in, of naar de beurs gaan om in aandelen te handelen.

135 + 0 = 135 Woorden

[nielsboy]

Het was een regenachtige, grauwe en vooral donkere dag in begin november. Niels liep over de lange hoofdstraat naar de winkel van Mark. In dat kleine winkeltje van Mark zit namelijk een bakker. Die bakkerij word gezien als de beste van heel Wakkerdam en omstreken. Bijna de hele streek haalt daar zijn brood omdat het brood daar erg heerlijk is. Een goede specialiteit van bakker mark is rozijnenbroodjes. Niels liep de winkel in en hoorde het gerinkel wat de bel altijd maakte als iemand de deur van de winkel opendeed. Hij liep naar de toonbank en groette Mark. “Hey Mark! Lopen de zaken goed?”

“Hey Niels! Ja alles loopt perfect! Wat mag het zijn voor vandaag?” Zei Mark. “Euh… Doe maar 2 van halfjes bruin brood, een pak volkoren kaakjes, en een kwart aardbeien vlaai. Mijn lievelings smaak.” “Komt voor de bakker!” Mark pakte het brood en de Kaakjes. Hij stopte ze in de tas. Daarna pakte hij de aardbeien vlaai, en sneed er een kwart van af. Hij stopte het in de doos en zette de doos ook in de tas. “Dat word dan 11,75 euro, alstublieft.” Niels had zijn portemonnee uit zijn zak gehaald en hij keek er in. Hij had niet genoeg contant geld. “Kan ik misschien pinnen?” Vroeg Niels. “Ja hoor! Dat kan.” Niels haalde zijn pinpas door het pinautomaat en toetste zijn pincode in.

Niels pakte de tas en zei gedag. Hij liep weer de bakkerij van Mark uit en liep naar de kruidenier waar ook een groentewinkel in zat, die twee panden verder was. Daar kocht hij wat boontjes, en zout. Hij pakte zijn boodschappen lijstje er bij en keek wat hij nog meer nodig had. Brood, Boontjes, en Zout kon hij al doorstrepen. Hij moest nog wat te drinken, een stuk vlees, en een toetje halen. Verder was de pindakaas bijna op, en dat is Niels zijn lievelings beleg, dus dat moest ook nog gehaald worden. Hij pakte zijn fiets en fietste naar de supermarkt. De supermarkt die Albert Zweijn heette lag wat van het centrum af. Hij fietste de hoofdstraat af, die over ging in de dorpsstraat. Bij een kruispunt ging hij linksaf en daarna bij de volgende rechtsaf.
135+367=502 woorden.

[nielsboy]

Niels kwam aan bij de Albert Zweijn. Hij zette zijn fiets in een van de fietsenhokken, en zette hem op slot. Hij pakte een karretje, en liep de supermarkt in. Hij pakte wat hij nodig had en rekende uit eindelijk af. Hij fietste weer naar huis. Niels zette zijn fiets in het schuurtje dat voor aan het huis stond, en pakte zijn sleutel. Hij opende de deur en liep naar binnen. Hij startde zijn computer op van het merk Banana en ging Ship Simulator spelen. Niels was best wel verslaafd aan het spel waardoor hij een paar keer was vergeten om te slapen. Hij schrok steeds wakker met zijn hoofd op het toetsenbord.

Hij zat ook de laatste tijd op dating sites. Hij voelde zich namelijk eenzaam. Hij had al een paar keer een afspraakje gemaakt, maar alle meiden vielen tegen. Ze waren Niels zijn type niet. Niels liep naar de keuken en schonk een glas Koka Cola cherry in. Dat vond Niels het lekkerste cola die er is. Hij ging weer achter de computer zitten. Hij surfde wat rond en zag op eens op een van de sites wel een leuk iemand. Hij stuurde een uitnodiging om te chatten. "Neem aan! Neem aan!" Zei Niels tegen zichzelf. Ze nam de uitnodiging aan! "Yes!"

Na een tijdje hadden ze beide de webcam aan gezet. Het meisje heette Eva. Het klikte best wel, en ze maakte een afspraakje. Morgen om vier uur zal ze bij mij zijn hadden ze afgesproken. Niels liep naar de keuken en begon eten klaar te maken. Hij had in zijn hoofd om Macaroni te maken, met spekjes en nootjes. Hij zette water op en liet hert koken. Na 7 minuten was het water aan het koken. Hij gooide de macaroni er in, en bakte de spekjes. Even later deed hij de nootjes er bij. Hij pakte een bord en schepte de macaroni er op. Hij spreide de spekjes en nootjes er over heen, en pakte uit de kast wat geraspte kaas. Die strooide hij er ook over. Hij schonk zijn glas weer bij en ging op de bank zitten eten, terwijl hij het nieuws keek.

Er was allemaal gezeur op de televisie. Ene ramp hier, crisis daar. Hij werd er bijna zowat depressief van , dus zette hij maar op wat gezelligs: Comedey TV. Er was net een show van Jochem Meyer bezig. Dat is Niels z'n favoriete komiek. Hij bracht het bord naar de vaat en zette het er in. Hij zette de afwasmachine aan. Hij hoorde gerommel boven." Zit nu weer die stomme rot kat van de buren weer op het dak." Vloekte Niels. Hij liep naar boven en nam de trap naar zolder. Hij keek om zich heen. "Niks, vreemd!" Hij draaide zich om, en kreeg zo wat een hart aanval. Hij zag een soort half mens, half wolf. Een weerwolf! Niels schreeuwde het uit, en sloeg de wolf. De wolf pakte Niels bij zijn keel, en wurgde Niels. Niels voelde zich licht worden, en het werd zwart.
502+505=1007

[nielsboy]

Niels kwam langzaam bij. Hij voelde wat aan zijn armen. Hij had handboeien om! En zijn benen zaten vast aan een paal. Hij probeerde zich los te wrikken maar het lukte hem niet. Niels zat in een kamer vast. Er was geen  behang, en Niels dacht dat de kamer twee bij twee meter was. Er was een deur, maar het was te ver om er bij te komen. Niels voelde zich misselijk worden. Hij heeft namelijk van claustrofobie. Opeens schoot de deur open. Er liep een man naar binnen die Niels niet kenden. "Loop mee! Als je wat doet dan schiet ik je neer met je pistool." Zei de man.

Niels liep door de gang heen. Er was een pistool in zijn rug geduwd. Hij werd een kamer ingegooid. Er zat een man van ongeveer Niels zijn leeftijd. Niels werd op een stoel geduwd, en zijn benen werden aan de stoel poten vast gebonden. Zijn armen werden wel losgemaakt. "We willen dat je deze vragen lijst invult. Dan zullen we over je lot bekijken. Hij kreeg twee blaadjes, met allemaal meer keuzen vragen, en een pen. Hij begon alles in te vullen. Toen hij klaar was werden de blaadjes weer gepakt, en de pen werd meegenomen. De man liep weer weg.

Niels probeerde zijn benen los te wringen. Hij raakte eindelijk los. De bewaker draaide even om zodat hij met de rug naar Niels stond. Dat was de kans van Niels. Hij stond op en rende naar de muur. Hij gooide de man op de grond, en greep zijn pistool. Hij sloeg een paar keer met de kolf van het pistool op het hoofd van de bewaker. Na een tijdje zag hij dat de bewaker bewusteloos was. Hij gooide de deur open, die blijkbaar niet op slot zat, en rende de lange gang in. Hij rende de gang  uit en zag de deur naar buiten al. Er sprong een man voor. Niels remde af. "Als het moet dan moet het!" Zei Niels, en hij schoot in de been van de man.

De man viel neer met een bloedend been. Hij schreeuwde het uit. Niels rende naar buiten, en zag een auto staan. Hij voelde aan de auto deur. Die zat gelukkig niet op een slot. Hij stapte in, en zag dat de auto sleutels er ook in zaten. "Dank u God!" Zei Niels blij. Hij reed achteruit, en reed de weg op. Hij herkende de weg. Hij was in Slaapdam. Daar was een kermis waar hij elk jaar heen ging. Hij reed door de straat, en keek zenuwachtig om zich heen. Hij nam de snel weg en reed naar huis. Eenmaal thuis aangekomen, pakte hij snel een koffer en gooide er wat kleding in. Ook deed hij zijn laptop er in, en de belangrijke spullen. Hals over kop fietste hij weg. Hij ging naar een goede vriendin. Ze hete Ellice.

Niels kwam aan bij Ellice. Hij belde aan. Na een tijdje deed Ellice de deur open. "Hey Niels! Wat doe jij hier?" "Hey Ellice. Kan ik bij jou een tijdje wonen. Ik voel me erg eenzaam thuis." Loog Niels. Hij wist dat als hij vertelde dat hij is ontvoerd dat iedereen hem met de nek zal aankijken en hem maar een rara snuiter vinden. "Ja hoor is goed! Kom binnen. Je mag wel in de logeerkamer slapen." "Dank je wel." Ellice gaf een rondleiding door het huis, en wees Niels zijn kamer aan. Ellice en Niels kende elkaar al vanaf de kleuterschool. Ze zaten op de zelfde school en klas. Zo wel de basisschool als de middelbare. Ze zitten samen ook op de Wakkerdamse universiteit. Alleen studeert Ellice Geschiedenis, en Niels Politiek en Economie.

Niels en Ellice hadden ook een lange tijd verkering met elkaar. Alleen ze gingen beide een andere kant op, waardoor de loefde ook verdween. Maar nu nog steeds is Niels verliefd als ze Ellice ziet. Niels richten zijn kamer in, en deed zijn kleding uit de koffer in de kast. Hij liep naar beneden en zag dat Ellice op de bank zat en een film kijkt. Ellice zag Niels en maakte wat ruimte op de bank. "Heb je een mooie kamer?" "Ja, hij is best wel mooi! Ik heb al mijn spullen al ingericht." Niels ging naast Ellice zitten. Ze begonnen wat te ginnen gappen en kietelen, en gingen tegen elkaar zitten. Niels voelde dat de liefde weer wat opbloeide. Ze keken naar elkaar, en ze zoende.

Wat is dat een heerlijk gevoel vond Niels. Eindelijk voelde hij weer wat hij in die twee jaartjes had gemist. Liefde! Ze keken samen de film verder. Na een tijdje was hij afgelopen. Ze liepen naar de keuken, om wat te eten klaar te maken. Niels sneed worteltjes, terwijl Elise in de pan met Bami groente roerde. Ze hadden namelijk besloten om Bami te eten. Toen Niels de gesneden worteltjes bij de Bami en groente gooide zei Ellice: "Ik vind je lief." "Ik vind jou ook erg lief!" Antwoorden Niels daar op. Terwijl Ellice in de pan roerde bakte Niels nog twee eitjes en wat spek.

Na een tijdje was het eten klaar. Ze schepte het eten op, en liepen naar de eethoek. Daar aten ze het eten op. In het gesprek dat ze voerde tijdens het eten ging over wat er allemaal was gebeurd sinds de diploma uitreiking. Ze hadden elkaar toen alleen af en toe tijdens de pauzes en vrije tijd gesproken, maar ze hadden nooit tijd voor lange verhalen. Na het eten, brachten ze samen de spullen naar de keuken en terwijl Ellice alles in de afwasmachine zette, maakte Niels het aanrecht en het gaststel schoon. Ook veegde hij nog de keuken aan, terwijl Ellice wat te drinken in schonk.

Ze gingen op de bank zitten, en gingen een aflevering van Goede tijden, Slechte Tijden kijken. Daarna Niels en Ellice hun lievelings progamma: CSI New York! Het was deze keer een spannende aflevering dat Ellice een paar keer schrok. Daar lachte Niels steeds een beetje plagerig mee. Daarna schonk Niels nog wat te drinken in terwijl, Ellice een DVD in de DVD afspeler deed. Ze had een best wel romantische film uitgekozen, die Niels nog niet kende. Om 23:00 was hij afgelopen. Niels en Ellice zoende met elkaar. Niels voelde zich opgelucht. Eindelijk was hij weer verliefd. Ze liepen al zoenend naar boven naar de kamer van Ellice. Die had een lekker groot twee persoons bed. Ze vielen er op met zijn tweeën...

De volgende ochtend was Niels al vroeg wakker. Ellice lag op haar. Niels wurmde zich er onder vandaan, en liep naar beneden. Hij ging een lekker ontbijtje maken, voor Ellice en zichzelf. Hij bakte wat croissantjes, en perste met verse sinasappelen sinasappelsap.  Verder maakte hij ook nog 2 kommetjes met yoghurt. Hij zette alles op een dienblad en liep naar boven. Ellice was onder tussen al wakker geworden. Ze keek verrast toen ze mij zag. "Hey! Wat aardig van je! Heb je dat voor mij gemaakt." "Goedemorgen! Helemaal voor jou en mij  gemaakt. Niels ging weer in bed liggen en legde het dienblad tussen Elice en zich zelf, neer.

Ze aten alles lekker op. Alles was lekker alleen was de sinasappel sap erg zuur. Daardoor moest Niels een gek gezicht trekken waar van Ellice erg van moest lachen. Daarna gingen ze om ze beurt douchen en aankleden. Ze wouden vandaag leuken dingen gaan doen. De jaarlijkse kermis was in Wakkerdam aangekomen. Ze waren van plan daar heen te gaan, en daarna zagen ze wel wat ze zouden doen. Misschien kwamen ze onderweg nog wel wat leuks tegen om te doen. Ze liepen naar beneden en maakte zich klaar voor de kermis. Ze gingen met de auto er heen omdat het een best wel ver eindje is. Ellice had zelf al een auto. Niels had alleen nog maar zijn rijbewijs.

Ze reden naar de kermis toe. Niels zou haar trakteren op een stukje taart en wat fris op een terrasje. Alleen wel op een voorwaarde. Dat ze in het spookhuis zal mee gaan. Ze reden naar de kermis en parkeerden de auto. Eerst gingen ze een belofte in halen. Ze gingen het spookhuis in! Niels was er al heel vaak in geweest dus hij vond het maar saai. Maar Ellice schrok zich steeds dood. Daarna gingen ze nog wat prijzen schieten. Ze hadden jammer genoeg niks gewonnen, maar het was wel leuk. Daarna gingen ze de belofte van Niels in lossen. Ze liepen naar een terrasje. En bestelde een Taartje en wat Fris.

Niels koos voor een Karamel chocolade taartje, terwijl Ellice een slagroomtaartje nam. Het was erg gezellig. Ze hadden nog een folder gevonden voor een concert van Ellice's favoriete popband. Ze zouden binnenkort in de buurt van Wakkerdam vijf shows geven. Ze rekende af, en liepen verder naar de kermis. Er waren nog een hoop dingen die ze wouden doen.

1007+1478=2485

[nielsboy]

Niels en Ellice hadden een leuke middag gehad. Ze zaten nu thuis het avond eten aan het maken. Pannenkoeken! Ellice kon heel goed pannenkoeken maken. Ze maakte van alles! Pannenkoeken met appel, rozijnen, stroop, en zelfs met een champignon! Ze aten lekker de pannenkoeken op. Wat Niels alleen een beetje jammer vond is dat ze geen poedersuiker had. Zijn lievelings pannenkoek is met poedersuiker. Maar stroop is ook lekker. Na het eten gingen ze gezellig samen televisie kijken. Er waren leuke progamma's bezig. En voor het eerst in maanden keek Niels weer naar de NOS nieuws items. Niels keek altijd naar RTL of helemaal niks.

2485+105=2590

[nielsboy]

Niels lag in de logeerkamer op het bed. Hij probeerde te slapen, maar het lukte hem niet. Hij voelde dat er wat zou gaan gebeuren. Maar wat? Hij keer op het kleine wekkertje die naast hem op het houten nacht kastje lag. Het was drie uur in de nacht. Op eens hoorde hij beneden een vaas vallen. Zijn gevoel klopte. Er was iets of iemand beneden. Niels zelf had een wapen vergunning, omdat hij een jaar lang in dienst was geweest in het leger. Hij had ook nog een wapen. Hij deed zijn koffer open en haalde het wapen er uit. Het was een Browning .20. Niels keek of er nog kogels in zaten en controleerde of het veiligheidsknop nog op SAVE stond. Hij deed zijn spijkerbroek en shirt aan, en deed het pistool in een broek zak.

Zachtjes sloop hij naar de kamer van Ellice. Hij liep naar binnen, en schudde Ellice langzaam wakker. "Wat is er?" Zei ze geïrriteerd en nog maar half wakker. "Er is iemand beneden. Ik hoorde net een vaas vallen. We moeten hem verjagen?" Fluisterde Niels zachtjes met de hoop dat de dief het niet zou horen. "Wat?" Vroeg Ellice geschokt. "Niet zo hard! Kleed je aan! En volg mij zachtjes. Ik heb ook een wapen." "Wat voor wapen dan? En hoe kom je er aan?" "Een pistool! Ik heb een tijd in het leger gezeten, maar dat vertel ik je nog wel een keer."

Niels liep naar de trap gevolgd door Ellice. Niels had zijn pistool gepakt, en hield hem met beide handen vast. Hij maakte zijn pistool klaar. Klaar om te schieten als het moet. SAVE <KLIK> DEADLY. Ellice had vertelt dat de vijfde, achtste, vijftiende, en de twintigste treeën erg hard kraakte. Die sloegen ze dus over. Niels en Ellice slopen de trap af, en sloegen de treeën die kraakte over. Ze stonden toen voor de deur. "Bij nul dan stormen we naar binnen en verrassen we ze. Ik richt dan mijn pistool op hem. Oke?" Fluisterde Niels gespannen tegen Ellice "Oke!" "Drie, twee, een, nul!" Niels gooide de deur open en deed met zijn hand het licht, aan. Hij zag niemand. Hij liep met gerichte pistool door de woonkamer. "Niemand?" Hij zag wel dat de achter deur wijd open stond. Alle kasten en laas waren over hoop gehaald. En een vaas lag kapot op de grond.
2590+396=2986

[nielsboy]

Niels haalde zijn pistool naar beneden en zetten hem op veilig. DEADLY <KLIK> SAVE. Hij liep om naar Ellice die geschokt om  zich heen keek. Toen ze mij aan keer werden haar ogen groot en wees ze naar iets achter mij. Niels kreeg op eens een klap tegen zijn achterhoofd en hij viel neer. Hij zag dat er ook een man achter Ellice stond die haar greep. Ze probeerde zich te  verzetten maar het lukte haar niet om vrij te komen. De man die Niels had neer geslagen pakte Niels zijn pistool en stak hem in zijn eigen zak. Toen voelde Niels dat zijn arme werden vastgebonden. Hij probeerde nog op te staan maar de man duwde hem weer op de grond. Hij bond Niels zijn benen ook vast.

Hij zag dat Ellice het zelfde lot onderging. Zij werd ook vastgebonden, maar bij haar alleen aan haar armen. Toen kreeg Niels een prop doek in zijn mond geduwd, en hij werd geblinddoekt. Hij werd overeind gehesen, en werd naar de deur geduwd. Daarna werd hij op de achterbank van een auto gegooid. Hij hoorde Ellice tegen stribbelen en zij werd op de achterbank in een stoel geduwd. Dat dacht Niels tenminste omdat hij natuurlijk geblinddoekt is. Hij probeerde met zijn tong de doek uit zijn mond te duwen. Alleen zat er ook een man op de achterbank. Hij riep dat de bestuurder moest stoppen.

Niels voelde dat de auto stopte en dat er een deur open ging. De achterklep werd open geduwd. En de doek werd uit de mond van Niels gehaald. Niels wou gaan schreeuwen dat hij moest op hoepelen en dat ze Ellice met rust zouden laten, maar er werd een nieuwe doek tegen zijn mond gedrukt. Niels herkende het stofje. Het was een verdofend middel. Niels probeerde nog de doek weg te slaan met zijn hoofd, maar de doek was stevig op zijn mond gezet. Niels voelde zich slap worden. Hij wou nog tegenstribbelen, maar hij raakte bewusteloos of in ieder geval gevoel loos.

Niels kwam langzaam bij. Hij lag in een soort cel. Zijn armen waren nog steeds vast gebonden maar zijn benen waren al vrij. Hij probeerde op te staan. Het ging met moeite omdat zijn arme waren vast gebonden. Hij liep naar de deur en schopte er tegen. "Laat me er uit!" Gilde hij. Op eens werd de deur open gegooid, en er kwam twee bullebakken aan lopen. De ene legde Niels op de grond en maakte de armen van Niels los. De ander legde een dienblad neer met wat te eten. Toen liepen ze weer weg en sloten de cel weer af.

Niels begon het eten te eten. Het was waterige spinazie, met  vieze aardappelen, en yoghurt dat zo waterig was als wat melk. Toch at hij het op, omdat hij wist dat het wel eens de laatste keer kan zijn dat hij at. Er stond ook een glas melk bij. Wat hij ook op dronk. Daarna verveelde hij zich te pletter. Er was niks om te doen. Op een gegeven moment ging de deur open. De baas wil jullie spreken. Niels voelde zich aan de ene kant opgelucht, omdat Ellice er waarschijnlijk ook zal zijn. Aan de andere kant niet om dat hij niet wist wat hij zou gaan aan treffen bij die baas.

Onderweg naar de baas, werd Ellice opgehaald. Niels en Ellice omhelsde eerst elkaar stevig voor dat ze verder liepen. Ze werden een kamertje ingeleid, waar een man in een strak en net pak zat. Niels herkende hem niet van de vorige ontvoering. Hij begon met praten: "Wij hebben jullie gegijzeld voor losgeld. Als jullie niet doen wat wij zeggen dan gaan jullie er..." Hij werd onderbroken door hevig kabaal. De deur vloog open en drie gewapende mannen van de mobiele eenheid stormden binnen. De man die net nog tegen hem praatte werd op de grond geduwd en geboeid.  Niels en Ellice werden door een van de drie politie mannen naar buiten gebracht.

"Jullie zijn veilig!" Riep de Politie man. Hij bracht Niels en Ellice naar een ambulance die klaar stond. Ze werden naast elkaar op de brancard gezet en kregen een deken om hun heen. Er zaten een dokter en een politie man ook bij in de ambulance. De politie man begon: "Jullie zijn gered van wat bandieten die mensen ontvoeren in ruil voor geld. We gaan nu even een medische test doen om te kijken, of jullie niks mankeren. Willen jullie verder nog wat bijzonders melden van wat er is gebeurd?" "Ja! Ik kreeg een klap tegen me achterhoofd bij me ontvoering. En ik ben verdoofd. Verder hebben we ook nog eten gekregen. Misschien zat daar wat in. Ellice. Wil jij nog wat melden." Zei Niels. "Bij mij is niks gebeurd. Alleen heb ik zelf ook eten gekregen." Zei Ellice.

"Oke, dan gaan we daar naar kijken." Zei de ambulance broeder. Niels kreeg een bloedprik om te kijken of er wat aan de hand was. De ambulance broeder deed er een stofje bij een keek naar het resultaat. "Oke, dan gaan we daar naar even kijken want de kans is groot dat er een stofje in zit. Ga maar even liggen op de brancard." Niels ging liggen op de brancard en werd vastgezet. Ook werd hij aan een hartslaf meter gezet. Ellice mocht op de stoel bij de brancard gaan zitten. De ambulance reed weg richting het ziekenhuis van wakkerdam.

Een maal bij het ziekenhuis van wakkerdam aan gekomen werd Niels, naar een speciale afdeling gebracht die hij niet kende. Ellice werd naar een andere onderdeel gebracht. Niels kreeg medicijnen, en hij werd over gezet op een normaal ziekenhuis bed. Om het uur kwamen de dokters kijken hoe het met Niels ging. Zijn situatie was stabiel en niet levens gevaarlijk maar hij zou voor observatie een nachtje in het ziekenhuis blijven. Dat was het zelfde geval van Ellice. Rond vijf uur in de middag kreeg Niels wat te eten. Het was appelmoes, met bruine bonen, en geprakt vlees. Als Niels ergens een hekel aan had was het wel ziekenhuis voer. Hij had een aantal keer in het ziekenhuis gelegen, en vond steeds het eten niet te vreten.

2986+1030=4016

[nielsboy]

De volgende dag werd Niels wakker. Hij kreeg wat te eten, en er werd nog een controle gedaan. De dokters zeiden dat ik vanmiddag al naar huis mocht gaan, als alles goed bleef gaan. Na een tijdje wachten was het eindelijk zo ver. Hij mocht nar huis! Hij stapte uit het bed, en liep naar Ellice toe. Die stond buiten voor de deur van de afdeling te wachten. "Hey Ellice. Hoe gaat het?" Vroeg Niels. "Hey Niels. Met mij gaat het fijn! En met jou. Niks ernstigs hoop ik." "Met mij is er niks ernstigs aan de hand. Zullen we naar huis gaan?" "Ja is goed! Ik heb gehoord dat er elk half uur een politie agent langs het huis komt om te kijken of alles goed gaat."

Niels en Ellice reden met een taxi naar huis. Een maal aan gekomen rekende Ellice af, en opende ze de deur van het huis. Ze had alles al op geruimd, omdat zij al gisteravond naar huis mocht. Tot het avond eten gingen ze ieder hun eigen gang. Ze aten die avond spaghetti met tomaten saus. Daarna gingen ze net als gewoonlijks televisie kijken. Daarna even douchen en tandenpoetsen. Toen gingen ze naar bed. DE volgende morgen had Niels lekker lang uitgeslapen. Alles was die nacht goed gegaan, hoorde ze van de politie agent die even aanbelden na zijn wacht. De politie agent zouden na een week weg gaan als er niks was gebeurd.

4016+241=4257

[nielsboy]

Niels en Ellice zaten te ontbijten. Ze waren al vroeg op omdat ze naar de universiteit moesten. Ze aten samen een broodje, onder het genot van een kopje thee. Ze kleedden zich aan, poetste hun tanden, en liepen naar de schuur. Daar haalden ze de fietsen vandaan en ze fietsten samen naar de Wakkerdamse universiteit. Een maal daar aan gekomen gingen ze ieder een andere kant op. Ellice moest naar lokaal 3.02 om de les Geschiedenis te volgen. Zij was ook eerder klaar, omdat Niels vandaag twee lessen moest volgen. Eerst Economie in lokaal 2.19 en daar na Politiek in 3.07. Ze zagen wel elkaar in de pauze.

S'middags na de lessen gingen ze naar een musical. Die heette Parry Moppins. De musical was erg leuk, en Ellice en Niels hadden het erg naar hun zin. In de avond aten ze in een Grieks restaurantje. De specialiteit van het restaurant was ook steen grillen. Dat gingen ze uit proberen en het was erg lekker. Na afloop gingen ze weer naar huis. Ze waren van plan om een reis te maken naar een ver land. Niels wou graag naar Noorwegen terwijl Ellice weer graag naar zweden wou.

4271+196=4467